Zwempak.com
Eerlijke koopgidsen voor zwempakken en zwemkleding

Stoffen en materialen

Bijna elke klacht over zwemkleding — zakken, doorschijnend worden, verkleuren, ruw aanvoelen — is terug te voeren op stofsamenstelling in combinatie met chloor. Het waslabel voorspelt de levensduur beter dan de prijs.

De vier bouwstenen

Polyamide (nylon)

Zacht, soepel, mooie kleurweergave. Het gangbaarste materiaal voor strand- en vakantiezwemkleding. Nadeel: polyamide neemt meer water op dan polyester en is in combinatie met veel elastaan gevoelig voor chloor.

Polyester

Steviger, iets stugger, kleurvast en veel beter bestand tegen chloor. Bijna alle trainingspakken bestaan grotendeels uit polyester. Droogt sneller omdat de vezel zelf nauwelijks water opneemt. De directe vergelijking staat in polyester versus polyamide.

Elastaan (lycra, spandex)

Zorgt voor de rek. Ook de zwakste schakel: chloor, warmte en zonlicht breken de vezel af, waarna het pak zijn spanning verliest. Merken als Xtra Life Lycra zijn chloorbestendiger dan standaard elastaan, maar niet chloorbestand. Zie elastaan en lycra.

PBT

Een polyestervariant die van zichzelf rekt, waardoor er weinig of geen elastaan nodig is. Daardoor extreem lang houdbaar in chloorwater, met een kenmerkende matte, licht geribbelde uitstraling. Zie PBT-stof.

Lees het label, niet de merknaam

Endurance+ (Speedo), MaxLife (Arena) en Durafast (TYR) zijn handelsnamen voor chloorbestendige weefsels, meestal met een hoog polyester- of PBT-gehalte. De samenstelling op het waslabel vertelt je wat er echt in zit.

Alle materiaalpagina's

Veelgestelde vragen

Welk percentage elastaan is goed?

Voor vakantie en incidenteel zwemmen is 15-20% elastaan prima: het draagt comfortabel en de blootstelling aan chloor is beperkt. Voor wekelijkse training wil je onder de 10%, of een PBT-pak met 0% elastaan. Hoe hoger het percentage, hoe sneller het pak in chloorwater slap wordt.